GAZY RAFINERYJNE SKROPLONE

Ograniczenia tunelowe

Kod B/D — Sztuki: B–E, cysterna: D–E

Sztuki przesyłek zabronione w tunelach B–E. Cysterny zabronione w tunelach D–E.

Przepisy szczególne

• 274Obowiązują przepisy podane w 3.1.2.8.

  Obowiązują przepisy podane w 3.1.2.8.

• 392W przypadku przewozu układów magazynowania paliwa gazowego zaprojektowanych i…

  W przypadku przewozu układów magazynowania paliwa gazowego zaprojektowanych i przeznaczonych do montażu w pojazdach silnikowych i zawierających ten gaz przepisy podrozdziału 4.1.4.1 i działu 6.2 nie muszą być stosowane w trakcie przewozu w celu utylizacji, recyklingu, naprawy, badania, obsługi lub od miejsca wyprodukowania do miejsca montażu pojazdu, pod warunkiem, że spełnione są następujące wymagania: (a) Układy magazynowania paliwa gazowego powinny odpowiadać wymaganiom, odpowiednio, norm lub regulaminów dotyczących zbiorników paliwa do pojazdów. Przykłady odpowiednich norm i regulaminów to: Zbiorniki LPG Regulamin ONZ Nr 67 Jednolite przepisy dotyczące homologacji: wydanie 2 I. Homologacji specjalnego wyposażenia pojazdów samochodowych kategorii M i N wykorzystujących w układzie napędowym skroplony gaz ropopochodny (LPG); II. Homologacji pojazdu kategorii M i N wyposażonego w specjalny układ wykorzystujący w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny w zakresie montażu tego wyposażenia Regulamin ONZ Nr 115 Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Specjalnych dodatkowych układów zasilania LPG (skroplonym gazem węglowodorowym), które mają być instalowane w pojazdach silnikowych w celu wykorzystywania LPG w ich układzie napędowym; II. Specjalnych dodatkowych układów zasilania CNG (sprężonym gazem ziemnym), które mają być instalowane w pojazdach silnikowych w celu wykorzystywania CNG w ich układzie napędowym Zbiorniki CNG i LNG Regulamin ONZ Nr 110 Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Specjalnych elementów składowych pojazdów silnikowych wykorzystujących w swoim układzie napędowym sprężony gaz ziemny (CNG) lub skroplony gaz ziemny (LNG) II. Pojazdów w odniesieniu do montażu homologowanych specjalnych elementów składowych służących do wykorzystywania w ich układzie napędowym sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG) Regulamin ONZ Nr 115 Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Specjalnych dodatkowych układów zasilania LPG (skroplonym gazem węglowodorowym), które mają być instalowane w pojazdach silnikowych w celu wykorzystywania LPG w ich układzie napędowym, II. Specjalnych dodatkowych układów zasilania CNG (sprężonym gazem ziemnym), które mają być instalowane w pojazdach silnikowych w celu wykorzystywania CNG w ich układzie napędowym ISO 11439:2013 Butle do gazów - Wysokociśnieniowe butle do gazu ziemnego stosowane jako zbiorniki paliwa pojazdów samochodowych ISO 15500-seria Pojazdy drogowe – Elementy układu paliwowego na sprężony gaz ziemny (CNG) – kilka odpowiednich części ANSI NGV 2 Zbiorniki paliwa pojazdów do sprężonego gazu ziemnego CSA B51 część 2:2014 Norma dla kotłów, zbiorników ciśnieniowych i rurociągów ciśnieniowych - Część 2: wymagania dotyczące butli wysokociśnieniowych do magazynowania paliwa w pojazdach samochodowych. Zbiorniki sprężonego wodoru Ogólne przepisy techniczne Ogólne przepisy techniczne dotyczące pojazdów napędzanych wodorem i (GTR) Nr 13 ogniwami paliwowymi (ECE/TRANS/180/Add.13) ISO/TS 15869:2009 Wodór i mieszaniny wodoru – zbiorniki pojazdów lądowych Rozporządzenie (WE) Nr Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 79/2009 z dnia 14 79/2009 stycznia 2009 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Rozporządzenie Komisji (UE) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 406/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r. w nr 406/2010 sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 79/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem Regulamin ONZ Nr 134 Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych i ich elementów pod względem bezpieczeństwa pojazdów zasilanych wodorem (HFCV) CSA B51 część 2: 2014 Norma dla kotłów, zbiorników ciśnieniowych i rurociągów ciśnieniowych - Część 2: wymagania dotyczące butli wysokociśnieniowych do magazynowania paliwa w pojazdach samochodowych. Zbiorniki do gazu zaprojektowane i wyprodukowane zgodnie z wcześniejszymi wydaniami norm i regulaminów dla zbiorników do gazów do pojazdów silnikowych, które były zatwierdzone w czasie, gdy pojazdy były homologowane – mogą być używane nadal; (b) Układy magazynowania paliwa gazowego są szczelne i nie zawierają żadnych śladów uszkodzeń zewnętrznych, które mogą wpływać na ich bezpieczeństwo; UWAGA 1: Kryteria można znaleźć w ISO 11623:2015 Butle do gazów - Butle kompozytowe - Okresowa kontrola i badanie (lub ISO 19078:2013 Butle do gazów – Badania montażu butli powtórne badania butli wysokociśnieniowych przeznaczonych do magazynowania gazu ziemnego jako paliwo do pojazdów samochodowych). UWAGA 2: Jeżeli układy magazynowania paliwa gazowego nie są szczelne lub są przepełnione lub mają uszkodzenia, które mogą wpływać na ich bezpieczeństwo, to powinny one być przewożone zgodnie z ADR wyłącznie w naczyniach ciśnieniowych awaryjnych. (c) Jeżeli układ magazynowania paliwa gazowego jest wyposażony w dwa lub więcej zaworów umieszczonych szeregowo, to dwa zawory powinny być tak zamknięte, aby były szczelne w normalnych warunkach przewozu. Jeżeli jest tylko jeden zawór lub tylko jeden zawór działa prawidłowo, to wszystkie otwory, za wyjątkiem otworu urządzenia obniżającego ciśnienie, powinny być tak zamknięte, aby były szczelne w normalnych warunkach przewozu; (d) Układy magazynowania paliwa gazowego powinny być przewożone w taki sposób, aby były zabezpieczone przed zablokowaniem urządzenia obniżającego ciśnienie lub jakimkolwiek uszkodzeniem zaworów lub innych będących pod wpływem ciśnienia części instalacji zasilania gazem oraz przed przypadkowym uwolnieniem gazu, w normalnych warunkach przewozu. Układ magazynowania paliwa gazowego powinien być tak zabezpieczony przed przesuwaniem, przetaczaniem lub przemieszczaniem w pionie; (e) Zawory powinny być zabezpieczone w co najmniej jeden ze sposobów wymienionych w 4.1.6.8 (a) do (e); (f) Z wyjątkiem przypadku, gdy układ magazynowania paliwa gazowego został zdemontowany w celu utylizacji, recyklingu, naprawy, badania lub obsługi, powinien on być napełniony nie więcej niż 20%, odpowiednio, jego nominalnego współczynnika napełnienia lub nominalnego ciśnienia roboczego; (g) W odstępstwie od przepisów działu 5.2, jeżeli systemy magazynowania paliwa gazowego są nadawane do przewozu w urządzeniu manipulacyjnym, znaki i nalepki ostrzegawcze powinny być umieszczone na tym urządzeniu; oraz (h) W odstępstwie od przepisu podanego w 5.4.1.1.1 (f) informacja dotycząca całkowitej ilości materiału niebezpiecznego może być zastąpiona przez następującą informacje: (i) ilość układów magazynowania paliwa gazowego; oraz (ii) w przypadku gazów skroplonych, masę netto w kilogramach gazu w każdym układzie magazynowania paliwa gazowego, a w przypadku gazów sprężonych, pojemność wodną w litrach dla każdego układu magazynowania paliwa gazowego, po której zamieszcza się informację o nominalnym ciśnieniu roboczym. Przykłady informacji w dokumencie przewozowym: Przykład 1: UN 1971 gaz ziemny sprężony, 2.1, 1 układ magazynowania paliwa gazowego o pojemności całkowitej 50 litrów, 200 bar. Przykład 2: UN 1965 węglowodory gazowe, mieszanina skroplona i.n.o., 2.1, 3 układy magazynowania paliwa gazowego, w każdym 15 kg masy netto gazu.

• 583Pozycja ta obejmuje, między innymi, mieszaniny gazów o następujących właściwościach:…

  Pozycja ta obejmuje, między innymi, mieszaniny gazów o następujących właściwościach: Maksymalna a) Minimalna gęstość Dozwolona nazwa techniczna zgodna Mieszanina prężność pary w 50 °C (kg/l) z wymaganiami 5.4.1.1 w 70 °C (MPa) A 1,1 0,525 „Mieszanina A“ lub „Butan“ A01 1,6 0,516 „Mieszanina A01“ lub „Butan“ A02 1,6 0,505 „Mieszanina A02“ lub „Butan“ A0 1,6 0,495 „Mieszanina A0“ lub „Butan“ A1 2,1 0,485 „Mieszanina A1“ B1 2,6 0,474 „Mieszanina B1“ B2 2,6 0,463 „Mieszanina B2“ B 2,6 0,450 „Mieszanina B“ C 3,1 0,440 „Mieszanina C“ lub „Propan“ a) W przypadku przewozu w cysternach nazwy handlowe „butan” lub „propan” mogą być stosowane jedynie jako nazwy uzupełniające

• 639Patrz 2.2.2.3, kod klasyfikacyjny 2F, UN 1965, UWAGA 2.

  Patrz 2.2.2.3, kod klasyfikacyjny 2F, UN 1965, UWAGA 2.

• 662Butle niezgodne z przepisami działu 6.2 użytkowane wyłącznie na pokładzie statku lub…

  Butle niezgodne z przepisami działu 6.2 użytkowane wyłącznie na pokładzie statku lub statku powietrznego mogą być przewożone w celu napełniania lub badania i z powrotem, pod warunkiem, że butle są zaprojektowane i skonstruowane zgodnie z normą uznaną przez właściwą władzę państwa zatwierdzenia oraz wszelkimi innymi stosownymi wymaganiami ADR, w tym: (a) Butle powinny być przewożone z ochroną zaworów zgodnie z 4.1.6.8; (b) Butle powinny być oznakowane napisami i nalepkami ostrzegawczymi zgodnie z 5.2.1 i 5.2.2; oraz (c) Powinny być spełnione wszelkie stosowne wymagania dotyczące napełniania podane w instrukcji pakowania P200 podanej w 4.1.4.1. Dokument przewozowy powinien zawierać następujący zapis: „Przewóz zgodny z przepisem szczególnym 662”.

• 674Ten przepis szczególny stosuje się do badań okresowych i prób butli powlekanych…

  Ten przepis szczególny stosuje się do badań okresowych i prób butli powlekanych zdefiniowanych w 1.2.1. Butle powlekane, których dotyczy przepis podany w 6.2.3.5.3.1 powinny podlegać badaniom okresowym i próbom podanym w 6.2.1.6.1 z uwzględnieniem następujących metod alternatywnych: ˗ zastąpienie próby wymaganej w 6.2.1.6.1 (d) przez równoważne badania niszczące; ˗ przeprowadzenie szczególnych, dodatkowych badań niszczących odpowiednich do parametrów butli powlekanych. Procedury i wymagania tych metod alternatywnych podane są poniżej. Metoda alternatywna: (a) Przepisy ogólne Następujące przepisy mają zastosowanie do butli powlekanych produkowanych seryjnie i bazujących na spawanych korpusach butli stalowych zgodnych z EN 1442:2017, EN 14140:2014 + AC:2015 lub załącznikiem I, części 1 do 3 Dyrektywy Rady 84/527/EWG. Konstrukcja butli powlekanej powinna zabezpieczać przed wnikaniem wody do wewnętrznego, stalowego korpusu butli. Adaptacja korpusu butli stalowej do butli powlekanej powinna spełniać odpowiednie wymagania EN 1442:2017 i EN 14140:2014 + AC:2015. Butle powlekane powinny być wyposażone w zawory samozamykające się. (b) Seria podstawowa Jako serię podstawową butli powlekanych należy rozumieć butle wyprodukowane tylko przez jednego producenta butli powlekanych, używającego nowych wewnętrznych stalowych korpusów butli wyprodukowanych tylko przez jednego producenta, w ciągu jednego roku kalendarzowego, na podstawie tego samego typu konstrukcji, z tych samych materiałów i według tej samej technologii produkcji. (c) Podgrupa serii podstawowej W ramach serii podstawowej zdefiniowanej powyżej, butle powlekane należące do różnych właścicieli powinny być podzielone na poszczególne podgrupy, po jednej na każdego właściciela. Jeżeli cała seria podstawowa jest w posiadaniu jednego właściciela to podgrupa stanowi serię podstawową. (d) Identyfikowalność Oznakowanie korpusu butli wewnętrznej zgodne z 6.2.3.9 powinno być powtórzone na zewnętrznej powłoce. Dodatkowo każda butla powlekana powinna mieć umieszczone indywidualne, odporne urządzenie do elektronicznej identyfikacji. Szczegółowe dane techniczne butli powlekanej powinny być zapisane przez właściciela w centralnej bazie danych. Baza danych powinna służyć do: - Identyfikacji konkretnej podgrupy; - Udostępniania jednostkom inspekcyjnym, punktom napełniania i właściwym władzom szczegółowych danych technicznych butli zawierających co najmniej: numer seryjny, serię produkcyjną korpusu butli stalowej, serię produkcyjną powłoki, datę wykonania powłoki; - Identyfikacji butli poprzez połączenie urządzenia elektronicznego do bazy danych z numerem seryjnym; - Sprawdzania historii poszczególnych butli i ustalania wykonanych czynności (np. napełniania, kontroli wyrywkowych, ponownych badań, wycofania); - Zapis wykonanej czynności zawiera datę i adres, gdzie tę czynność wykonano. Zapisane dane powinny być udostępniane przez właściciela butli powlekanych przez cały okres użytkowania podgrupy. (e) Pobieranie próbek dla oceny statystycznej Pobieranie próbek powinno odbywać się losowo pośród podgrupy, zdefiniowanej w podpunkcie (c). Wielkość każdej próby w podgrupie powinna być zgodna z tabelą podaną w podpunkcie (g). (f) Procedury badania dla badań niszczących Próba i badanie wymagane w 6.2.1.6.1 powinno być wykonywane, z wyjątkiem badania podanego w podpunkcie (d), które powinno być zastąpione przez następujące badanie: - Próba rozerwania (zgodna z EN 1442:2017 lub EN 14140:2014 + AC:2015). Dodatkowo powinny być przeprowadzone następujące próby: - Próba przylegania (zgodna z EN 1442:2017 lub EN 14140:2014 + AC:2015); - Próby łuszczenia i zardzewienia (zgodne z EN ISO 4628-3:2016). Próba przylegania, próby łuszczenia i zardzewienia oraz próba rozerwania powinny być przeprowadzone na każdej reprezentatywnej próbce zgodnie z tabelą podaną w podpunkcie (g) i powinny być przeprowadzone po pierwszych 3 latach użytkowania i później co 5 lat. (g) Ocena statystyczna wyników prób – metody i minimalne wymagania Procedury do oceny statystycznej zgodne z kryteriami odrzucenia przedstawione są poniżej. Odstęp Rodzaj Wielkość próby między Norma Kryteria odrzucenia badania w podgrupie badaniami Punkt rozerwania w wyniku ciśnienia reprezentatywnej próbki powinien być